นานแค่ไหนแล้วคะที่เพื่อนๆได้เห็นรุ้งกินน้ำหลังฝนหยุดตก

ยังจำความรู้สึกดีๆ ความรู้สึกชื่นใจ มีความหวัง ในตอนนั้นได้มั้ยคะ

ลองนึกภาพรุ้งกินน้ำที่ได้เห็น ว่ามันสวยงามแค่ไหน

และลองอ่านบทความนี้ไปพร้อมๆกันด้วยนะคะ

ขออนุญาตยกบทความดีๆนี้มาจากหนังสือ

"โลกสวยงามขึ้น เมื่อเดินช้าลง" ค่ะ

อยากเห็นสายรุ้ง...ก็ต้องรอให้สายฝนผ่านไปก่อน

คำพูดคำนี้ ช่วยปลุกปลอบขวัญกำลังใจให้เรา

ในยามที่ต้องทำบางสิ่ง ที่ดูเหมือนอะไรๆจะไม่ง่ายอย่างที่คิด

บางครั้งการที่เราจะทำอะไรสักอย่าง

อาจไม่ได้หมายถึงการต้องเดินหน้าอย่างเดียว

เราอาจก้าวเร็วๆ เมื่อมีโอกาสที่ควรก้าว

หยุด...เมื่อจำเป็นต้องหยุด

บางครั้ง การเดินตะลุยฝ่าสายฝนไป-- ก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น

มีแต่จะเปียกปอน ดีไม่ดีเจ็บไข้ได้ป่วยเอา

เหมือนกับยามที่เราเจอปัญหา

หรืออุปสรรคที่ไม่อาจแก้ไขได้ทันที

หากเราฝืนดันทุรังที่จะทำต่อไปโดยไม่ไตร่ตรอง

ก็ดูเหมือนจะเสี่ยงให้ยุ่งยากขึ้นไปอีก

"การรอคอย" อาจจะเป็นวิธีเดียว

ที่ช่วยให้ทุกอย่าง...คลี่คลายออกไปได้

เพราะเรื่องยุ่งยากบางเรื่อง

เราทำได้อย่างน้อย...ก็เพียงแค่ 'เฝ้าดู' เท่านั้น

และเมื่อมันผ่านพ้นไปสักพัก

เราอาจจะพอมองเห็นช่องทาง

ในการคลี่คลายปัญหาได้เอง

เหมือนที่เราอาจจะได้เห็น

รุ้ ง กิน น้ำ ที่สวยงาม

หลังจากที่สายฝนได้ผ่านไปแล้ว...